Halil Akdeniz (Monografi, Enlem 80, 1995)
Halil Akdeniz ürettiği resmin sorunsallarıyla olduğu kadar gerçekliği ile de evrenselliğe katkıda bulunan bir ressam kimliği taşır. Bu, bir ölçüde onun içinde yaşadığı coğrafyadan kaynaklanıyorsa da geniş ölçüde ressamın evrensel duyarlılıkla bütünleşmesinin sonucudur. Akdeniz’in resmindeki öğeler, resmin bir bütün olarak yaşadığı serüvenin henüz dokunmadığı kaynaklardan beslenmekte, onları yeniden üretecek ortak bilinçaltına göndermektedir.
Akdeniz’in resminde geçmiş-gelecek, doğu-batı, eskilik-çağdaşlık düzlemleri parçalanmakta ve resimde, uzamın ve zamanın oluşturduğu bir bireşimde yeniden kurulmaktadır. Onun resimleri usla duygunun, raslantıyla bilincin, kavramla olgunun kesiştiği noktada düğümlenmekte, geçmişi olduğu kadar geleceği de sorgulamaktadır.
1960’lardan bu yana süren resim çabası içinde Akdeniz, evrensel resimsel gerçeğin bütün evrelerinde bulunmuş ama, kendi özgüllüğünü ve özgünlüğünü kültürlerarası geçişimlere yönelerek oluşturmuştur. Bu nedenle de tekcil değil çoğulcu, dışlayıcı değil kapsayıcıdır.
Akdeniz’in resminde ele alınan öğeler kimi yerde malzemenin sınırlarını zorlarken kimi yerde de onların öncesinde kavramlaştırmanın üstüne gider. Öylelikle, resmin alt yapısı görselin ve algılamanın değişkenliğini irdeler, resmi düşünselin alanına çeker. Akdeniz’in resimleri en son noktasında, olmadığı yerde, boşluğunda, insanın evrensel serüveninin ve yazgısının bir somut izdüşümü olarak kendi kendisini çoğaltır.
Hasan Bülent Kahraman